رها از بغضم و از خستگي دور

منم من صخره اي ارام و مغرور

هميشه همدم باد و تگرگم

صداي زخمي ميلاد و مريم تنم محکومي شلاق ابرهاست

دلم ابي تر از موجاي درياست

يه عمره خواب خورشيد و ميبينم که تو اغوش سنگيم خونه کرده

نگاهم روبه فرداهاي زيباست تب رفتن من و ديوونه کرده

اگر فرياد طوفان تو گلومه اگه شب سايه سايه روبه رومه

اگه عمري اسير انتظارم اگه راهي بجز موندن ندارم

منم من اخرين اسير اين زمين که حتي يک نفس ويرون نميشم

تنم زخمي ترين  دلم تنهاترين ولي با بغض شب همخونه ميشم

هنوزم چشم به راه يک نسيمم تا دستاش و توي دستام بگيرم

هنوزم عاشق بارون و دريام نميترسم اگه عاشق بميرم

مني که از تبار نسل کوهم نميتونم که با موجا يکي شم

منم من صخره اي ارام و مغرور که تسليم شب و طوفان نميشم

منم من اخرين اسير اين زمين که حتي يک نفس ويرون نميشم

تنم زخمي ترين دلم تنهاترين ولي با بغض شب همخون نميشم

امروز درست یک ساله و ده ماه و دوروزه که ندیدمت

یه حرفی مونده تو دلم دلم میخواد بگم بهت

که دوست دارم بهت بگم

دوست دارم دوست دارم دوست دارم

دوست دارم

وقتی نگات یادم میاد قشنگیات یادم میاد

یادم میاد گفتی بهم  دلم میگه شاید دیگه نبینمت نبیمنت نبینمت نبینمت

گفتی بهم شاید دیگه نبینمت

تا که منم بگم بهت

امروز درست یک ساله و ده ماه و دوروزه که ندیدمت

تو قول دادی دیگه نیای تو خواب

جانذاری عکست وتو کتابم

منم اما تو بیداریم هر روز میبینم خوابت و

نمیدونستی میمیرم بی تو بدون چشات

رفتی از برم تو نمیدونستی که دلم بسته به ساز صدات

ارزومه که نمیدونستی که من میمیرم برات

میمیرم برات

میمیرم برات

نمیدونستی میمیرم بی تو بدون چشات

رفتی از برم تو نمیدونستی که دلم بسته به ساز صدات

ارزومه که نمیدونستی که من میمیرم برات

عاشم هنوز  نمیخواستی که بمونی یا بسازی به ساز دلم

گفتی من میرم تو میخواستی که بری تا فردا باور خوشکلم

برو راهی نیست تا فردا باور خوشکلم

سفرت به خیر اگه میری از این جا تک و تنها تا یه شهر دور

برو که رفتن بدون ما میرسه به یه دنیا نور

سفرت به خیر برو گر شکستی زمن میتونی دوباره بساز

از دلی شکسته نا امید و خسته تو باز برون تو بازم برو

نمیخوام بیایی نمیخوام میمون تاریکی من تو حرم بشی

نمیخوام ازم نمیخوام مثل یه شمع برام بسوزی تا تموم بشی

برو تا بزرگی میخوام که فقط ارزوم بشی

ارزوم بشی