جا داره از همه دوستای خوبم که به ضیافتم میان تشکر کنم.

راستش نمیخوام اسمی ببرم اما به خدا باور کنید همیشه و هر روز این منم که خاطراتتون رو مرور میکنم و هیچ وقت فراموشتون نمیکنم

اگه روزی دیدید که فراموشتون کردم بدونید دیگه شیرینی روی زمین وجود نداره که بتونه واستون ضیافتش رو هر شب بر پا کنه پس همیشه در قلب من جا دارید

دوستون دارم به خدا هوار تا و این نوشته هم تقدیم به دل پاک و مهربونتون.....

وقتی از خاطرات خسته ام مینویسم احساس میکنم کهه تو تمام وجودم بودی و هستی.

وقتی که سیراب از عطر نفس هایت می شوم احساس میکنم که تو تمام بودنم هستی.

اما....

من ماندم و یک دل دیوانه یه بغض پر از حسرت و اه.

زندگی بعد از تو فرقی برا ی من نداره         زنده بودنم با مردنم فرقی نداره

                                        بیا برگرد دوباره

یاد و خاطراتت عاقبت مرا به وادی جنون می کشاند و من در حسرت نگاه دوباره ات جان خواهم داد.

اینجا من مانده ام تنهای تنها و حرم نفسهایت که مرا به اوج میخواند.

ای همیشگی ترین عشق من به یادم بمان و زندگی مرا دوباره به من ببخش

تنهای تنها گوشه ای نشسته ام و به فردا فکر نمیکنم .غم تمام ژیکرم را تسخیر کرده است  و من بی انکه بداتم مست چشمانت شده ام .

حسرت من شاید خود تو باشد.عشق من شاید صدای تو باشد

اما من

همان غریبه ای هستم که با تنهای خویش ترا به وسعت نور میبرم

همسفر خستگی های من

زندگی من وسعت درد من است که چه صادقانه ان را می نوشیدم و چه معصومانه خود را در برابر دیدگانت یافتم.

تویی که عبور روزهای عاشقی را برایم خلاصه میکنی .

تویی که حسرت تنها شدنم را به دست فراموشی میسپاری.

و رهسپار جاده عشق میشوی

آهای مسافر من...

تن خسته من را نیز با خود ببر چرا که روح من کوله بار ارزوهای توست

من و اینجا تنها نذار

با من امشب چیزی از رفتن نگو              نه نگو از این سفر با من نگو